Çaresizlik...

Bazı anlar vardır hayatımızda, öyle çaresiz,öyle yanlız hissederiz’ki kendimizi, elimizden bir şeyin gelmemesi’nin verdiği eziklik yakar yüreğimizi, sevdiğimiz insanların acı çektiğini görmek, bilmek veya hissetmek en az onlar kadar acıtmaz’mı içimizi, sızlatmaz’mı yüreğimizi, seni anlıyorum acı ve sıkıntını paylaşıyorum demek nereye kadar teselli sayılır’ki, buda bir türlü çaresizlik değil mi, bazen yüzümüzü kaçırırız gerçeklerden, bazen kendimizi saklarız bir fikrimiz yokmuş gibi davranırız,buda çaresizlikten değil’mi ..

Bazen siz yüreğinizi koyarsınız ortaya, sevdiğiniz kişilerin acılarına, sıkıntılarına çare olmak uğruna, bıçağın keskin tarafında çıplak ayakla yürümek gibi, neler olacağına aldırmadan, bu kez’de sevdiklerinizin durumu uygun olmayabilir sizden yardım almaya, açıklamazı zor bir durum bu, haksızlığa uğradığına inanırsınız çaresizdir sessiz kalır cevap veremez, bizlerde görmezden geliriz bu durumu, işte o zaman insan kendini açık denizde küreksiz bir sandal’da hisseder adeta, hep acı verir çaresizlik hep, içimizi yaka yaka..

İşte insan böyle zamanlarda, kendi yanlızlığına sığınır, karanlığında hapseder yüreğini, kapatır gözlerini çaresizliğe, hüzünlü şarkılara türkülere teslim eder dudağında’ki sessizliği, kadehlerle söndürmeye çalışır içini yakan acının alevlerini, ne yazık’ki,çaresizlik büyüdük’çe büyür boğar bizi kendi bedenimiz’de, yüreğimize akan göz yaşlarına aldırmadan…

Evet gönül dostları, umarım hiç düşmezsiniz çaresizliğin içine, hiç yakmaz o ateş yüreğinizi, sevdiklerinize ve dostlarınıza çok sıkı sarılın, sarılın’ki bir gün onlarda sizin çaresizliğinize, çaresiz kalmasınlar…

Tufan genç

Bitmek nasıl bir şey'ki..

Sevgiler vardı içimde biriktirdiğim,azar azar her gün üst üste koyarak,başka türlüsünü bilmiyordum'ki ben sevmenin.
Böylesini hiç yaşamamıştı yüreğim, hep ben severim sanırdım,benim sevdam yeter sanırdım,insan yaşamayınca hissetmeyince böylesini nereden bilebilir'ki.
Evet aynı kurşunla vurulan iki yaralıyız şimdi seninle,aynı bıçağın tersi deşmiş yüreğimizi, aynı dert lal etmiş dilimizi,sustuk.!!
 Ağır geldi terazinin kefesi belki de, taşıyamadı yüreğim bilmediğim tanımadığım hak etmediğim yabancı sözleri,bekledim,dinledim kendimi..
Kim bilir belkide bu suskunluk daha sıkı bir sarılmanın başlangıcıdır,belkide kanayan yüreğimize yama yapmak için bir fırsattır, kim bilebilir'ki bunu ..
Bende insanım,benimde acır bir yanım,bazen bende savrulur kalırım bir köşede,bazen kan olurum akarım kendi içime,bende insanım işte..
Bitmek nasıl bir şeydir'ki,tutkunun alevlerinde yanmak gibi'mi,nefeslerin ateşinde erimek gibi'mi,bitmek nasıl bir şey'ki..
Yok be Ömrüm,başlamadan bitilmez, karlı dağların eteğindeki mor çiçekleri koklamadık henüz, şebnem şafağında ıslanmadı bedenlerimiz, aynı güneşe uyanmadı gözlerimiz, ben daha yaralı bir ceylanın göz bebeğinde görmedim'ki seni,
Bitmek ne demek...


Tufan genç